Büyük Adam

Büyümek...Güya kendi çapımızda gelişmek,olgunlaşmak..Hayata adımlarını sağlam basmak,güçlü durmak,kendi başına olmak bir adım önde olmakmış.!
böyle mi gerçekten? içimizdeki çocuksu saflıklara inat mı büyüyüp,gelişiyoruz ?
Acılardan nasır tutup mu olgunlaşıyoruz? Adımlarımızı yüzlerce kez düştüğümüz yolda mı sağlam atıyoruz ?
Kendimize bile karşı ayakta duramazken kime kafa tutuyoruz?
Özgür mü olduğumuzu zannediyoruz? Yarışta mıyız ve neyin önüne geçiyoruz ?Diğer yüzümüzün mü ?!

Büyümek bu mu ?
 Sadece her sene yaşımıza bir artı eklenmesi, yeni gelecek hediyelerin sabırsızlığı, bu sene bir tane daha fazla mum koymak değil mi yani ?
Bizi bunlar mı değiştiriyor ? Ne bürüyor da üstümüzü sürekli de; saflığımız,inancımız,dürüstlüğümüzün üstüne çıkıyor ?

Önceden gülen yüzler en ufak yaramazlığa çocuk diyip geçenler şimdi en ufak hatamızda bizi yerden yere vurmaya hazır,
bizi yargılamaya hüküm giymiş, o şen şakrak hallerinden eser olmayanlara dönüşüyorsa,
küçükken sen bilmezsin diyip geçiştirdiklerini şimdi en küçük ayrıntılarına kadar hemde en acımasız yönüyle anlatacaklarsa,
örnek aldığın insanın diğer yüzünü göreceksek,hiç ayrılmaz dediğimiz bağlar çıkar ya da en basit nedenden dolayı kopacaksa istemiyorum büyümek !
Olmayalım doktor,mühendis,mimar ! Olmayalım "büyük adam" !

İstemiyorum ağlatacaksanız gülmeyin ! İstemiyorum bilmem gerekmiyorsa şimdide anlatmayın zırvalarınızı !
İstemiyorum kopacaksak gelmeyelim hiç biraraya !
İstemiyorum yapmayın yaş günü. Yeni hediyeler yerine bana çocukluğumu verin gücünüz yetiyorsa !

İstemiyorum büyümek ben ! Hayatı kurallarına göre değil saklambacı kurallarına göre oynamak istiyorum çünkü...


Kübra Çiçek

Yorum ( 0 ) Yorum yaz! Kalici Baglanti

 

<<Önceki Sayfa |/|Sonraki Sayfa>>

Yorum yaz! : Arkadasina Gönder!
0yorum yazilmistir